Laf - A fine little poetry hub

Każdy musi coś zostawić po sobie, kiedy umiera, mawiał mój dziadek.

Dziecko, książkę, obraz, zbudowany dom lub mur, zrobioną parę butów. Albo zasadzony ogród. Coś, czego dotknęła twoja ręka, aby po śmierci twój duch miał dokąd pójść; aby kiedy ludzie spojrzą na zasadzony przez ciebie kwiat lub drzewo, ty tam był. Nie ma znaczenia, co to jest, bylebyś tego dotknął i zrobił coś, co po oderwaniu rąk będzie wyglądało jak ty, mawiał. Różnica między człowiekiem, który kosi trawniki, a ogrodnikiem tkwi w dotyku, mawiał.

Człowiek, który kosi trawniki, jest tak, jakby go nigdy nie było; ogrodnik jest tam przez całe życie.

Bradbury, R. (1953). Fahrenheit 451. str.: 184-185

---------------

Laf. bi' to piękna aplikacja poetycka. Można ją również nazwać mikrosiecią społecznościową dla miłośników poezji.

Kontakt: lafresmi@gmail.com