Laf - A fine little poetry hub

Iedereen moet iets achterlaten als hij sterft, zei mijn grootvader altijd.

Een kind, een boek, een schilderij, een huis of muur gebouwd, een paar schoenen gemaakt. Of een tuin aangelegd. Iets dat je hand op de een of andere manier heeft aangeraakt, zodat je geest een plek heeft om naartoe te gaan als je sterft; zodat wanneer mensen kijken naar de boom of bloem die je hebt geplant, jij er bent. Het maakt niet uit wat het is, zolang je het maar aanraakt en er iets van maakt dat op jou lijkt als je je handen eraf haalt, zei hij. Het verschil tussen een man die gras maait en een tuinman zit in de aanraking, zei hij altijd.

De man die gras maait, is alsof hij er nooit is geweest; de tuinman is er voor altijd.

Bradbury, R. (1953). Fahrenheit 451. pp: 184-185

---------------

Laf. bi' is een prachtige poëzie-app. Het kan ook een microsociaal netwerk voor poëzieliefhebbers worden genoemd.

Contact: lafresmi@gmail.com